Romaleon.com

Ο Νικολής της Αλκής…

14 Apr 2016, 8 a.m.

Απεβίωσε προχθές ο Νικολής Στυλιανού, που αγωνίστηκε για μια γεμάτη εικοσαετία στην Αλκή.
Για τους νεότερους μπορεί το όνομα αυτό να μην είναι γνωστό, η μπορεί απλά κάπου στην κουβέντα πάνω να το άκουσαν.
Για τους παλαιότερους, όχι μόνο τους οπαδούς της Αθάνατης, ήταν από τα μεγάλά ονόματα και συχνά σημείο αναφοράς για το πείσμα, το πάθος, αλλά και την καθαρότητα στο παιχνιδιού του, έστω και αν στις δεκαετίας του 50 και του 60 που αγωνίστηκε, κυρίαρχο στοιχείο στα χωμάτινα γήπεδα ήταν οι σκληρές μάχες, και πολλές φορές οι ανορθόδοξοι τρόποι που χρησιμοποιούσαν οι αμυντικοί για να σταματήσουν τους επιθετικούς.
Ο Νικολής, μαζί με τον Παναή, τον Κοκή , τον Σαββη  και αρκετούς άλλους Κυανερυθρους, έφεραν την Αλκή σε θέση να είναι σεβαστή από όλους και την οδήγησαν σε τρεις τελικούς κυπέλλου.
Το μεγάλο παράπονο για την γενιά του Νικολή αλλά και τον ίδιο, ήταν ότι δεν κατάφερε η Αλκή να σηκώσει τρόπαιο, ούτε το 67 κόντρα στον Απόλλωνα, ούτε το 70 κόντρα στον ΠΟΛ , ούτε το 76 κόντρα στον ΑΠΟΕΛ.
Ο τελικός στο Τσιρειο, ήταν και ο τελευταίος αγώνας για τον Νικολή, ενώ άλλες δυο φορές η Αλκή βρέθηκε σε τελικό, το 77 με τον Ολυμπιακό και το 80 με την Ομόνοια, αλλά και πάλι έχασε.
Η ιστορία όμως του Νικολή και των λοιπών μεγάλων της Αλκής εκείνης της εποχής, γράφτηκε με χρυσά γράμματα και κάποιοι από τους παίκτες που την αποτελούσαν, παραμένουν σαν σύνολα αγωνιστών και παθιασμένων στρατιωτών της.
Τους ήξεραν με τα μικρά τους ονόματα τότε οι φίλαθλοι ανεξάρτητα ομάδας που υποστήριζαν.
Κυρίως τους σέβονταν και αυτό ήταν το μεγαλύτερο κέρδος για την γενιά του Νικολή.
Κάθε ομάδα είχε κάποιους που ξεχώριζαν, κάθε ομάδα είχε τους πιστούς της, κάθε ομάδα είχε τις σημαίες της.
Και στην Αλκή για μια γεμάτη εικοσαετία, ο Νικολής ήταν εκ των μπροστάρηδων και παράδειγμα προς μίμηση. Το γεγονός ότι 40 ολόκληρα χρόνια από το τελευταίο του ματς με την Αλκή, οι παλαιότεροι τον θυμούνται έχοντας τις καλύτερες αναμνήσεις από αυτόν, ενώ οι νεότεροι φίλοι της Αθάνατης, στο άκουσμα του ονόματος του, υποκλίνονται στο μεγαλείο του, είναι το καλύτερο μνημόσυνο για ένα παίκτη που πρόλαβε και αγωνίστηκε και στην Εθνική σε μια εποχή που οι πλείστες θέσεις ήταν κατειλημμένες από τα μεγάλα ονόματα των μεγάλων ομάδων της τότε εποχής…
Ο Νικολής μετά τον τερματισμό της καριέρας του, έζησε και τα πάνω και τα κάτω της Αλκής.
Στα δυο τελευταία χρόνια έζησε τις δυο συνεχόμενες ανόδους από την Δ στην Β κατηγορία και αυτό στο αγωνιστικό κομμάτι είναι κάτι σημαντικό για μια ομάδα που βρέθηκε στο χείλος του γκρεμού μόλις πριν από μια τριετία.
Ασφαλώς από εκεί ψηλά που θα βρίσκεται θα παρακολουθεί την αγαπημένη του ομάδα και θα αναμένει να την δει ξανά εκεί που την άφησε σαν παίκτης, στα σαλόνια της Α κατηγορίας.
Νικολή Στυλιανού, αιωνία να είναι η μνήμη σου και ελαφροί το χώμα που θα σε σκεπάσει.